6. Sınıf Vahiy Nedir? Bir Genç Yetişkinin İçsel Yolculuğu
Bir Sınav, Bir Soru ve Bir Işık
Kayseri’nin soğuk sabahlarından birinde, elimde eski defterimle oturmuş, pencereden dışarıyı izliyordum. Üzerimdeki karamsarlığı bir an olsun unutup, bir şeyler yazmak istedim. O gün, aslında normal bir gündü. Ama bir şey vardı, bir şey hep eksikti. Okul yıllarını hatırladım; özellikle 6. sınıfı. O yıllarda, belki de ilk defa hayatımın anlamını sorgulamaya başlamıştım. O günlerde, anlamını belki de tam kavrayamadığım “vahiy” kelimesini ilk kez duymuştum. Belki de şimdi, bu kadar sonra, ne demek olduğunu daha iyi kavrayabiliyorum.
6. Sınıf Vahiy Nedir? O Zamanlar Neler Yaşadım?
6. sınıf olmanın getirdiği o karmaşık duyguları hatırlıyorum: okul, arkadaşlar, dersler, başarılar… Ama bir anda, bir soru çıktı karşımda: “Vahiy nedir?” Bu soruya cevap vermek bir 12 yaşındaki çocuğa nasıl mümkün olabilirdi? Cevaplar, birer bulanık sis gibi havada asılıydı. Gerçekten de vahiy, sadece kitaplarda yazan bir şey miydi, yoksa hayatta bir yerlerde gerçek miydi?
Bir gün, hocamız derste konu anlatırken, vahiy hakkında bir şeyler söyledi. Tüm sınıf suskun bir şekilde dinlerken, birden dikkatimi dağıldım. O anda öğretmenin söyledikleri sanki bir ışık gibi zihnimde yankılandı. “Vahiy, Allah tarafından peygamberlere gönderilen ilahi mesajlardır. Bu, insanları doğru yola yönlendirmek için gönderilir.”
Hadi ama, bir çocuk için böyle bir açıklama ne kadar derindi! “Bu benim ne işime yarayacak ki?” diye düşündüm o an. Ama yavaşça içimde bir kıvılcım çaktı. Vahiy sadece bir kitapta yazılı kalmazdı. Eğer bir şeylere inanmamı gerektirecekse, bir şekilde hissetmeliydim. Heyecanlandım. Bir şeyler vardı ama ne? Bunu keşfetmek istiyordum.
Hayal Kırıklığı ve Umut Arasında
Günler geçtikçe, öğretmenin söylediklerini tam olarak anlamış gibi hissetmiyordum. Vahiy nedir sorusu, kafamda dönüp duruyordu. Evet, öğretmen bana “bunu böyle” anlatmıştı, ama ben hala kendi içimde cevabını bulamamıştım. O yıl, birden fazla kez denedim: Kuran’ı okumaya başladım, bazen dua ettim, bazen de gözlerimi kapatıp içimdeki sesin beni yönlendirmesini bekledim. Ama bir türlü bulamıyordum o cevabı.
Hep umut vardı içimde. Belki de vahiy, bir işaret gibiydi. Ama o işareti görmek kolay değildi. Belki de bu dünyada, her şeyin doğru zamanında ve doğru şekilde ortaya çıkması gerekiyordu. Bu yüzden bazı günler umutla, bazı günlerse hayal kırıklığıyla yaşıyordum. Ama bir şeyi biliyordum: “Bir şeyler olacak.” Bu hisle, geceleri defterime yazmaya devam ettim.
Bir Işık Yolu: Vahiy İçsel Bir Duygudur
Bir gün, sabah erken kalkıp Kayseri’nin sokaklarında yürürken birden içimden bir ses geldi. O günkü yürüyüşüm, tam anlamıyla bir keşifti. Vahiy, bir anlık heyecanla ya da bir kitaba bakarak öğrenilemezdi. Vahiy, aslında insanın içsel yolculuğuydu. O anda fark ettim: belki de vahiy, bana hayatın doğruluğunu, insanın kendini bulabilmesi için ne yapması gerektiğini anlatıyordu.
Sonsuz bir rahatlık vardı. O gün, gözlerimi kapadım ve içimdeki bu duyguyu kabul ettim. O zaman, 6. sınıf vahiyinin bana verdiği anlamı tam olarak çözebildim. Bir ışık yakalanmalıydı, ama bu ışık belki de her insana farklı bir şekilde gelir. Bunu anlamak, onun ne demek olduğunu kavrayabilmek, kişisel bir süreçti.
Ve o andan sonra, vahiy artık bir bilgelik gibiydi. Bir el, bir insanı doğru yola yönlendiriyordu ama aynı zamanda kişiye kendi içindeki cevabı bulması için bir yol gösteriyordu. Ben de kendi yolumu bulmuş gibi hissettim. Vahiy, her an içimizde olup, dışarıya yansıyan bir gerçektir. Herkes için farklıdır, ama her zaman doğru yolda olma fırsatını sunar.
Sonuçta Vahiy, İçsel Bir Aydınlanmadır
Kayseri’deki o sabahı hatırlıyorum; o an içimde bir şeylerin değiştiği, her şeyin çok daha netleştiği anı. Vahiy, aslında bir yöneticiden, bir öğretmenden ya da dışarıdaki bir etkenden ziyade, içindeki o ışığı bulmaktır. Hepimiz, bu hayatta bazen kayboluruz, yolumuzu ararız. Ama bir gün, içimize dokunan bir ışıkla her şeyin doğru olduğuna karar veririz.
İşte 6. sınıf vahiyinin anlamı, bana tam da bunu öğretti.