Hurafe, dinî inanç ve uygulamalarda akıl, bilim ve vahiy ile bağdaşmayan, genellikle halk arasında yayılan ve zamanla kutsal kabul edilen yanlış inanışlardır. İslam’da hurafe, dinin özüne aykırı olan, sahih kaynaklarda yeri bulunmayan ve sonradan dine eklenen inançlar olarak tanımlanır. Bu kavram, Arapça kökenli olup “akla ve gerçeğe aykırı, aldatıcı söz” anlamına gelir [1]. Hurafenin Tarihsel Arka Planı Hurafenin kökeni, insanlık tarihinin erken dönemlerine dayanır. Antik Roma’da, özellikle Seneca ve Cicero gibi filozoflar, hurafeyi “yanlış ve hatalı olan” inançlar olarak tanımlamışlardır. Bu dönemde, hurafe genellikle toplumun eğitim görmemiş alt sınıflarına ait olarak görülmüş ve “süperstition” (batıl inanç) terimiyle ifade edilmiştir [2].…
8 Yorum